
Hanna Krall, pisarka i reportażystka została laureatką tegorocznej Nagrody Polskiego PEN Clubu im. Jana Parandowskiego. Nagroda zostanie wręczona 14 grudnia.
– Chcemy uhonorować autorkę, której dzieło od ponad pięćdziesięciu lat stanowi wzorzec reportażu literackiego, łącząc mistrzostwo słowa z wrażliwością na ludzki los. Hanna Krall stworzyła własny, oryginalny model pisarstwa dokumentalnego, który ukazuje doświadczenie historii z perspektywy indywidualnego życia, osobistego świadectwa i pamięci. Jej dzieła zyskały uznanie na całym świecie, inspirując do myślenia o literaturze jako przestrzeni etycznego dialogu i odpowiedzialności za słowo – powiedziała o laureatce prezeska Polskiego PEN Clubu Magdalena Heydel.
Krall jest jedną z najwybitniejszych polskich pisarek i reporterek. Międzynarodowe uznanie przyniosła jej książka „Zdążyć przed Panem Bogiem” (1977) – rozmowa z Markiem Edelmanem, jednym z przywódców powstania w getcie warszawskim. Jest autorką licznych zbiorów reportaży i powieści.
Uroczystość wręczenia nagrody odbędzie się 14 grudnia o godz. 18 w Polskim PEN Clubie, w warszawskim Domu Literatury. Laudacje wygłoszą Joanna Tokarska-Bakir i Piotr Sommer. Fundatorem Nagrody jest Fundacja Trzy Trąby.
Hanna Krall. Urodziła się 20 maja 1935 w Warszawie (część źródeł podaje rok 1937), w żydowskiej rodzinie urzędników Dzieciństwo spędziła w Lublinie. Podczas II wojny światowej z rąk niemieckich zginęło wielu członków jej najbliższej rodziny, w tym ojciec. Wojnę przeżyła tylko dlatego, że była ukrywana przez Polaków. Holokaust i losy Żydów polskich z czasem stały się głównym tematem jej twórczości.
Po wojnie przebywała w domu dziecka w Otwocku. W roku 1955 ukończyła dziennikarstwo na Uniwersytecie Warszawskim.
Od 1955 pracowała w redakcji „Życia Warszawy”, od 1969 do 1981 w „Polityce”, której korespondentem w ZSRR była w latach 1966–1969. Reportaże z ZSRR wydała w tomie Na wschód od Arbatu. W latach 1982–1987 była zastępczynią kierownika literackiego Zespołu Filmowego „Tor”. Na początku lat 90. szkoliła reporterów w „Gazecie Wyborczej”.
Światową sławę przyniósł jej oryginalny w formie wywiad z Markiem Edelmanem Zdążyć przed Panem Bogiem (1977). Wydała także zbiory reportaży, m.in. Trudności ze wstawaniem (1990), Taniec na cudzym weselu (1994), Dowody na istnienie (1996), Tam już nie ma żadnej rzeki (1998), To ty jesteś Daniel (2001). Cztery ostatnie w 2007 zebrała w książce Żal. Jest także autorką powieści: Okna i Sublokatorka. Ukazały się również jej reportaże książkowe: Wyjątkowo długa linia, Król Kier znów na wylocie, Różowe strusie pióra.
Jej książki przetłumaczono na wiele języków. Należała do Związku Literatów Polskich (1978–1983). Była członkinią Stowarzyszenia Pisarzy Polskich od 1989 do sierpnia 2020.
Laureatk wielu nagród i odznaczeń, w tym Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.
Nagroda Polskiego PEN Clubu im. Jana Parandowskiego przyznawana za całokształt twórczości wybitnemu polskiemu twórcy kultury, którego dzieło ma istotny wymiar literacki i bliskie jest ideom wpisanym w dorobek twórczy patrona nagrody. Nagroda przyznawana jest od 1988 roku. Pierwszym laureatem nagrody był Jerzy Turowicz, w roku ubiegłym otrzymał ją Krzysztof Andrzej Pomian.
(źródła: Polski Pen Club, biogram i foto. Wikipedia/CC BY 2.5)
Dział, w którym zamieszczane są drobne informacje z rynku wydawniczo-księgarsko-poligraficznego.


